وبلاگ پنجـــــــــره
|
|
گاه که ميايم از پنجره کـسـی را با آواز بلند بخوانم تازه بياد مياورم.... کوچه تاريک است
به نسیمی همه ی راه به هم می ریزد
کی دل سنگ تو را ؛ آه - به هم می ریزد ؟ سنگ در برکه می اندازم و می پندارم با همین سنگ زدن ، ماه به هم می ریزد عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است گاه می ماند و نا گاه به هم می ریزد انچه را عقل به یک عمر به دست آورده است دل به یک لحظه کوتاه به هم می ریزد آه ! یک روز همین - آه تو را می گیرد !!!! گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد |