مجموعه شعر چاپ شده   : اولين صحنه اي كه يادم نيست

عيد است و پيش از اين مژده به خمار آمده برچرخ ،دوش ازجام جم، با ما به ديدار آمده عيدآمد از خلد برين، شد شحنه ي روي زمين هان ماه نو امضاش بين، امروز در کار آمده هر جا زبويش عنبري، هر مي زجويش کوثري هر روز رويش عبهري، بر برگ گلنار آمده مي آفتاب زر فشان، جام بلورش آسمان مشرق کف ساقيش دان، مغرب لب يار آمده   درود بر لب هايي که جز به عشق روزه نگشادند ، بر چشم هايي که فرشتگان را در زلالشان به سجده مي ديدي. پر برکت باد دست هايي که تا عشق قد کشيدند و شانه هايي آن چنان مهربان که سيمرغ را رغبت فرود آمدن پديد آوردند. سلام بر شما که ماه ضيافت عشق را به بدرقه نشسته ايد، وهلال عيد بر پيشاني آسمانتان مي درخشد. تهنيت باد بر شما ياران که اين عيد بهاي عشقتان است. برايتان رمضان هاي نوراني فراوان آرزومندم.       تو هديه های کوچک را قبول می کنی  خدايا ! تو ! فقط تو با همه مهربانی حتی با کسی که هیچ کس به او مهر نمی ورزد. تو کسی را می پذیری که هیچ سرزمینی او را نمی پذیرد. تو ! فقط تو هستی که نیازمندان را کوچک نمی بینی و از خانه ی خودت دورشان نمی کنی ! تو کوچک ترین هدیه ها را می پذيری ، قدر کارهای کوچک را می دانی و با پاداش های بزرگ قدردانی ات را نشان می دهی . هر کسی به سویت بیاید، تو هم به او نزدیک می شوی و هر که به تو پشت کند، تویی که صدایش می کنی ! تو که مهربانی !   فرازی از دعای امام سجاد (ع) در روز عید فطر

بگذار تا شیطنت عشق ، چشمان تو را بر عریانی خویش بگشاید
هر چند آنچه می بینی جز رنج و پریشانی نباشد
اما کوری را هرگز به خاطر آرامش تحمل مکن...

« دکتر علی شریعتی »

ما آخرین قبیله از نسل گل و سپیده دم

طلایه دار روشنی ؛ تو - این شبای پر ستم

آینه سازیم ما تو این آشفته بازار دروغ

ستاره صادر می کنیم به آسمون بی فروغ

از ما کسی دل نمی ده به قصه ی شهر فرنگ

هیچ کسی دل نمی کنه از این بهشت نور و رنگ

طوفان سنگ اگه بیاد ضامن عمر شیشه ایم

ما هممون قلندریم ، عاشق ِ تا همیشه ایم

ما همونیم که راه شیطون پَستو بستیم

« شیشه ی عمر دیوو با هم زدیم شکستیم »

قبله ی خورشید اینجاس ، شب زده ها ! خبردار !

تو جنگ خورشید و شب ، تنها برنده هستیم

.
.
.

یه عمره سهم ما شده همین دروغای قشنگ

قصه ی وقت خوابمون ، افسانه ی شیشه و سنگ

از همه شیشه ای تریم ، می خوایم که سنگو بشکنیم

حسرت فانوس داریم و دم از ستاره می زنیم

توی جهنم دروغ ، به خونمون می گیم بهشت

چی شد که دوزخی شدیم ؟ تقصیر ماس ، یا سرنوشت ؟

ما آخرین قبیله از نسل شبای ریشه کن

طلایه دارای سکوت...منتظر یه بت شکن

ما همونیم که راه شیطون پَستو بستیم ؟!

شیشه ی عمر دیوو با هم زدیم شکستیم ؟!

واسه نماز خورشید ، قبله نما نداریم

توجنگ خورشید و شب ، ما طرف کی هستیم ؟!

کار اول که همون درد هستش و تقدیمش میکنم به امام عصر(عج) در درجه ی اول و بعد هم به شما:

                         ((  ***  ))

  کز می کنیم ساکت و افسرده نزدیک هم به دور اجاقی سرد

  اینجا همیشه فصل زمستان است اینرا کلاغ پیر خبر آورد

  گفتیم وقت وقت شکفتن نیست باید صبور بود و می دیدیم

  هر روز یک جوانه تلف می شد با دستهای حادثه ای ولگرد..

                             ...

  در انتظار معجزه ای ماندیم تقدیر موذیانه رقم می خورد...

  اینجا تمام حادثه ها  شوم اند اینجا تمام" آدمیان "*نامرد

  هی منتظر نشسته و می مانید آقا! خودت بگو که بدانم من

  آیا در این هزاره ی سوم هم هرگز کسی هوای شما را کرد؟!

                                     ...

  کوفه همیشه کوفه ی سابق ماند!   وقتی دعای عهد دروغین است

  وقتی کسی به فکر ظهورت نیست  آقا نیا! ترا به خدا برگرد! 

                                        ***

     و کار دوم:                              

                             (((  ...  )))

 ــ (( فکر نون باش که خربزه کشکه! گشنگی عقلو از سرت برده؟!

  کم بشین و غزل بگو احمق! شاعر ساده لوح دپسرده!!**))

  هی خودت را بزن به بی عاری  سعی کن نشنوی... نه! دیوانه

  هی خودت را بخور به جای غذا! و دعا کن...  ولی خدا مرده!

  یا برو توی فاز پست مدرن بلکه چیزی ن/صیب{سیب} را   ول کن!

  عشق هم پول و شانس می خواهد نه تو .../که پشت هم بد آورده

  مرغ شو و  فرار کن مثل...    کارگر/دان***  مرغها شده ای؟!

  فیلم کرده خدا ترا بدبخت! سرنوشتت همین رقم خورده...

                                   ...

  کم کم از وضع خویش می ترسی... چه بلایی سرت می آید پس؟

  اضطراب شدید از آینده ...     می روی به روانپزشک از بس...

 ــ((خسته و دلزدم از این دنیا ... گیج و تنها میون این مردم..

   نه کسی که به یاد من باشه   نه کسی که یه خورده دلواپس...))

  دیگر از شعر هم گریزانی ... فکر مردن ... ولی پشیمانی...

  آخرش میروی عوض بشوی    میکنی با زمانه آتش بس...

                                          ...

 ــ ((فقر و نکبت ولم نکرده   ولی دیگه آدم شدم! نمی دونم

  فکر نونم؟! نه! خربزم ...    گیجم...  گشنگی عقلو از سرم برده****))

تمام خاك را گشتم به دنبال صداي تو 
ببين باقي است روي لحظه هايم جاي پاي تو 
اگر كافر اگر مومن به دنبال تو مي گردم 
چرا دست از سر من بر نمي دارد هواي تو 
دليل خلقت آدم، نخواهي رفت از يادم 
خدا هم در دل من پر نخواهد كرد جاي تو 
صدايم از تو خواهد بود اگر برگردي اي موعود 
پر از داغ شقايق هاست آوازم براي تو 
تو را من با تمام انتظارم جستجو كردم 
كدامين جاده امشب مي گذارد سر به پاي تو 
نشان خانه ات را از تمام شهر پرسيدم 
مگر آن سو تر است از اين تمدن روستاي تو

سالروز شهادت مولای متقیان و رهبر عدالتخواهان امام علی(ع) بر عموم مسلمانان تسلیت باد

كمينگاه ها فراوانند، تيرهاي فتنه از هر سو مي بارد. چرا جوشن نپوشيم و خود را آرامش نبخشيم. وقت زمزمه است. زمان نيايش و فصل استجابت است. بايد از خواب به نفع »بيداري« گذشت. چشم هاي بسته، فرصت تماشا را از ما مي گيرند، خواب را به حرمت »بيداران« ناديده بگيريم و ديده را به جست و جوي خورشيد، به جست و جوي ستاره ها از شب عبور دهيم! ماه رمضان را قدر بدانيم. همين شب هاست كه مناجات علي(ع) در نخلستان خاموش مي شود.
همين شب هاست كه پيش از طلوع آفتاب، برق شمشيري آفتاب را به خسوف مي نشاند. همين شب هاست كه كودكان يتيم شرنگ يتيمي را ديگر بار در كام مي ريزند. همين شب هاست كه آسمان يتيم مي شود و كهكشان كمرشكسته و نخل ها غريب و بي همنوا! ماه رمضان را قدر بدانيم، شب قدر در دو قدمي ماست. شبي عزيزتر از هزار ماه، خوب تر از هرچه »روزه« است. شبي كه قرآن بر سفره جان ما گذاشته مي شود شبي كه آسمانيان مهمان زمين هستند و آن قدر فرشته مي آيد كه زمين »تنگ« مي شود. شبي كه خواندن سوره » قدر« را پاداش چنان است كه گويي پيش چشم رسول خدا(ص) در خون خود غوطه مي خورد. شبي كه هركه ادراكش كرد از همه شب هاي درون خويش رسته است! ماه رمضان را قدر بدانيم وگرنه »بي قدر« مي مانيم و پس از آن باز دهان بازي هستيم كه زيستن را خوردن و بلعيدن مي فهمد و حيات را عرصه اي براي بازي، همين!